427 Okunma

İkiyüzlüyüz biz.

1

Her an, her yer bir tiyatro sahnesi sanki!
Bakıyorum,
şaşırıyorumda  baktıkça
tanıdığım, tanıdığımı sandığım ama hiç tanıyamadığım insan’lara

ne kadarda kalabalık
-ne kadarda uğulduyor ses’ler
-sanki herkes çok mutlu gibi
-yüksek sesli kahkahalar duyuyorum
-içi boş.
Kahkahalarla gülen  ama gözleri  gülmeyen,
güzel  süslü-barbi bebekleri andıran- botokslu,
estetikli ama mutsuz kadınlar görüyorum.

Ve erkekler,
iç’lerinde  sevgisiz-ezik-eksik-mutsuz,
bomboş bakan
gözleri  hiç gülme’den
sadece ağızları ile suni kahkahalar atan erkekler görüyorum.

-İnsan’lar bizim insanlarımız.
-Yüzleri düşük, gözleri göçük,
-Avurtları ya açlıktan, ya acı’dan çökük, omuzları düşük,
-Mutsuz-umutsuz-coşkusuz.

-Bizim ikiyüzlülerimiz!

Ne kadar’da yakın dost gibi davranıyor
bazıları içinde ‘samimiyet’ olmayan.
Ve bir aşık; nasılda kendinden emin yineliyor;
“seni seviyorum” diye,
içinde ‘sevgi’ taşımayan.

Ve nasılda yüksek perdeden
tane tane konuşuyor bazısı,
“din-vatan-bayrak-ırk” diye,
içinde  ‘saygı’  barındırmayan.

Ve nasılda susuyor bazısı,
” içinde dağları sarsacak,
bir ‘öfke’ olmasına rağmen”

İkiyüzlüyüz vesselam!

Ama’sı, fakat’ı yok!
Sürekli hiç olmadığımız  tavırlar, konuşmalar eşliğinde
Rol kesiyoruz birilerine
bize rol kesen diğer insanlar gibi!

Oysa yaşamak için;
var olmak gerek
Sevmek,sevişmek, öfkelenmek, umutlanmak,
acı çekmek,direnmek ,savaşmak  ve sahiden gülebilmek gerek.

İkiyüzlülük sadece karşımızdakileri kandırmaz,
onları kandırmaya çabalarken
asıl BİZ kendi varlığımızı  acımasızca yok ederiz
hiç olmadığımız-hiç olmayacağımız başarısız taklitlerimiz’e dönerek.

‘’Varlığımızı  lime lime parçalayıp
kendi kendimizi yargılamaya dahi  lüzum görmeden
idam ediyoruz,
aynaya yansıttığımız  kendi maskelerimizin şahitliğinde’’

-gerçek kalmakta direnenlere selam olsun.

 

SOSYAL MEDYA"DA PAYLAŞ:

1 Yorum

Yorum Yap

Yıldız Zwezda